Yrða

ósvífinn

lýsingarorðó-svífinn
sem svífst einskis, blygðunarlaus
þessi ósvífni náungi mætti óboðinn í veisluna
stjórnmálamaðurinn kallaði fréttina ósvífna árás á sig
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • vera ósvífinn
  • vera ósvífinn í orðum
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósvífinn
ósvífin
ósvífið
Þf.
ósvífinn
ósvífna
ósvífið
Þgf.
ósvífnum
ósvífinni
ósvífnu
Ef.
ósvífins
ósvífinnar
ósvífins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósvífnari
ósvífnari
ósvífnara
Þf.
ósvífnari
ósvífnari
ósvífnara
Þgf.
ósvífnari
ósvífnari
ósvífnara
Ef.
ósvífnari
ósvífnari
ósvífnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósvífnastur
ósvífnust
ósvífnast
Þf.
ósvífnastan
ósvífnasta
ósvífnast
Þgf.
ósvífnustum
ósvífnastri
ósvífnustu
Ef.
ósvífnasts
ósvífnastrar
ósvífnasts