vanur
lýsingarorð
sem hefur vanist e-u og þekkir það
fyrirtækið vantar vana menn í vinnu
hún er vön saumakona
vera vanur að <sofna eftir matinn>
vera vanur <hestum>
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
reynsla
Samstæður
Orðasambönd
- vera vanur
- vera ýmsu vanur
- vera öllu vanur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanur
vön
vant
Þf.
vanan
vana
vant
Þgf.
vönum
vanri
vönu
Ef.
vans
vanrar
vans
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanir
vanar
vön
Þf.
vana
vanar
vön
Þgf.
vönum
vönum
vönum
Ef.
vanra
vanra
vanra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vani
vana
vana
Þf.
vana
vönu
vana
Þgf.
vana
vönu
vana
Ef.
vana
vönu
vana
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vönu
vönu
vönu
Þf.
vönu
vönu
vönu
Þgf.
vönu
vönu
vönu
Ef.
vönu
vönu
vönu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanari
vanari
vanara
Þf.
vanari
vanari
vanara
Þgf.
vanari
vanari
vanara
Ef.
vanari
vanari
vanara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanari
vanari
vanari
Þf.
vanari
vanari
vanari
Þgf.
vanari
vanari
vanari
Ef.
vanari
vanari
vanari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanastur
vönust
vanast
Þf.
vanastan
vanasta
vanast
Þgf.
vönustum
vanastri
vönustu
Ef.
vanasts
vanastrar
vanasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanastir
vanastar
vönust
Þf.
vanasta
vanastar
vönust
Þgf.
vönustum
vönustum
vönustum
Ef.
vanastra
vanastra
vanastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanasti
vanasta
vanasta
Þf.
vanasta
vönustu
vanasta
Þgf.
vanasta
vönustu
vanasta
Ef.
vanasta
vönustu
vanasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vönustu
vönustu
vönustu
Þf.
vönustu
vönustu
vönustu
Þgf.
vönustu
vönustu
vönustu
Ef.
vönustu
vönustu
vönustu