Yrða

önd2

nafnorðkvenkyn
einkum bundið orðasamböndum
andardráttur
gefa upp öndina
andast, deyja
standa á öndinni
vera andstuttur, ná varla andanum
varpa öndinni
andvarpa
hann varpaði öndinni þunglega
varpa öndinni léttar
andvarpa af létti eða feginleika
<bíða> með öndina í hálsinum
bíða mjög spenntur
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
önd
öndin
Þf.
önd
öndina
Þgf.
önd
öndinni
Ef.
andar
andarinnar