önn
nafnorðkvenkyn
1
einkum í fleirtölu
það að hafa mikið að gera, annríki
2
hluti skólaárs, t.d. frá hausti til áramóta
ala önn fyrir <honum>
sjá um framfærslu hans, hafa hann á framfæri sínu
vera í óða önn að <baka fyrir jólin>
keppast við að baka, baka af fullum krafti
þola önn fyrir <hana>
hafa áhyggjur af henni
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
önn
önnin
Þf.
önn
önnina
Þgf.
önn
önninni
Ef.
annar
annarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
annir
annirnar
Þf.
annir
annirnar
Þgf.
önnum
önnunum
Ef.
anna
annanna