örgrannt
lýsingarorðör-grannt
með neitun
það er ekki örgrannt um að <hann öfundi hana>
það er ekki laust við að hann öfundi hana
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örgrannur
örgrönn
örgrannt
Þf.
örgrannan
örgranna
örgrannt
Þgf.
örgrönnum
örgrannri
örgrönnu
Ef.
örgranns
örgrannrar
örgranns
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örgrannir
örgrannar
örgrönn
Þf.
örgranna
örgrannar
örgrönn
Þgf.
örgrönnum
örgrönnum
örgrönnum
Ef.
örgrannra
örgrannra
örgrannra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örgranni
örgranna
örgranna
Þf.
örgranna
örgrönnu
örgranna
Þgf.
örgranna
örgrönnu
örgranna
Ef.
örgranna
örgrönnu
örgranna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örgrönnu
örgrönnu
örgrönnu
Þf.
örgrönnu
örgrönnu
örgrönnu
Þgf.
örgrönnu
örgrönnu
örgrönnu
Ef.
örgrönnu
örgrönnu
örgrönnu