Yrða

hvíld

nafnorðkvenkyn
það að hvíla sig
hún þarfnast hvíldar eftir erfiða vinnutörn
læknirinn skipaði sjúklingnum að fá góða hvíld
leggjast til hvíldar
fá hvíldina
deyja
unna sér ekki hvíldar
vinna sleitulaust
vera hvíldinni feginn
vera reiðubúinn að deyja
Orðasvið og samstæður
hvíld
hlé
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hvíld
hvíldin
Þf.
hvíld
hvíldina
Þgf.
hvíld
hvíldinni
Ef.
hvíldar
hvíldarinnar