útrýma
sagnorð út-rýma þágufall
eyða (e-u) alveg
geirfuglinum var útrýmt á 19. öld
malaríu hefur verið útrýmt í Evrópu
það gengur illa að útrýma spillingunni í landinu
Orðasambönd
Orðasambönd
- útrýma sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrými
útrýmdi
önnur persóna
útrýmir
útrýmdir
þriðja persóna
útrýmir
útrýmdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrýmum
útrýmdum
önnur persóna
útrýmið
útrýmduð
þriðja persóna
útrýma
útrýmdu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrýmist
útrýmdist
önnur persóna
útrýmist
útrýmdist
þriðja persóna
útrýmist
útrýmdist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrýmumst
útrýmdumst
önnur persóna
útrýmist
útrýmdust
þriðja persóna
útrýmast
útrýmdust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrými
útrýmdi
önnur persóna
útrýmir
útrýmdir
þriðja persóna
útrými
útrýmdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrýmum
útrýmdum
önnur persóna
útrýmið
útrýmduð
þriðja persóna
útrými
útrýmdu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrýmist
útrýmdist
önnur persóna
útrýmist
útrýmdist
þriðja persóna
útrýmist
útrýmdist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útrýmumst
útrýmdumst
önnur persóna
útrýmist
útrýmdust
þriðja persóna
útrýmist
útrýmdust
nafnháttur
útrýma
sagnbót
útrýmt
lýsingarháttur nútíðar
útrýmandi
nafnháttur
útrýmast
sagnbót
útrýmst
lýsingarháttur nútíðar
útrýmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
útrým
útrýmdu
útrýmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útrýmirðu
útrýmdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útrýmiði
útrýmduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útrýmirðu
útrýmdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útrýmiði
útrýmduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útrýmistu
útrýmdistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útrýmistu
útrýmdistu