útsettur
lýsingarorðút-settur
1
lagaður að tiltekinni hljóðfæraskipan eða kórsöng
→ sjá: útsetja so
2
veikur fyrir tilteknum áhrifum, berskjaldaður gagnvart e-u
verkamennirnir voru útsettir fyrir asbestmengun
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útsettur
útsett
útsett
Þf.
útsettan
útsetta
útsett
Þgf.
útsettum
útsettri
útsettu
Ef.
útsetts
útsettrar
útsetts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útsettir
útsettar
útsett
Þf.
útsetta
útsettar
útsett
Þgf.
útsettum
útsettum
útsettum
Ef.
útsettra
útsettra
útsettra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útsetti
útsetta
útsetta
Þf.
útsetta
útsettu
útsetta
Þgf.
útsetta
útsettu
útsetta
Ef.
útsetta
útsettu
útsetta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útsettu
útsettu
útsettu
Þf.
útsettu
útsettu
útsettu
Þgf.
útsettu
útsettu
útsettu
Ef.
útsettu
útsettu
útsettu