útsettur
lýsingarorð út-settur
1
lagaður að tiltekinni hljóðfæraskipan eða kórsöng
→ sjá: útsetja sagnorð
2
veikur fyrir tilteknum áhrifum, berskjaldaður gagnvart e-u
verkamennirnir voru útsettir fyrir asbestmengun
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsettur
útsett
útsett
þolfall
útsettan
útsetta
útsett
þágufall
útsettum
útsettri
útsettu
eignarfall
útsetts
útsettrar
útsetts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsettir
útsettar
útsett
þolfall
útsetta
útsettar
útsett
þágufall
útsettum
útsettum
útsettum
eignarfall
útsettra
útsettra
útsettra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsetti
útsetta
útsetta
þolfall
útsetta
útsettu
útsetta
þágufall
útsetta
útsettu
útsetta
eignarfall
útsetta
útsettu
útsetta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsettu
útsettu
útsettu
þolfall
útsettu
útsettu
útsettu
þágufall
útsettu
útsettu
útsettu
eignarfall
útsettu
útsettu
útsettu