Yrða

útskurður

nafnorðkarlkynút-skurður
1
það að skera út
hann fór á námskeið í útskurði
2
það sem skorið er út, útskorinn gripur
stólbakið var prýtt fallegum útskurði
Orðasvið og samstæður
útskurður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
útskurður
útskurðurinn
Þf.
útskurð
útskurðinn
Þgf.
útskurði
útskurðinum
Ef.
útskurðar
útskurðarins