Yrða

útskrifaður

lýsingarorð út-skrifaður lýsingarháttur þátíðar
1
sem hefur lokið prófgráðu
hún er útskrifuð úr fínum erlendum háskóla
2
sem hefur lokið læknismeðferð á sjúkrahúsi
→ sjá: útskrifa sagnorð, útskrifast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vera útskrifaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útskrifaður
útskrifuð
útskrifað
þolfall
útskrifaðan
útskrifaða
útskrifað
þágufall
útskrifuðum
útskrifaðri
útskrifuðu
eignarfall
útskrifaðs
útskrifaðrar
útskrifaðs