Yrða

útskúfa

sagnorð út-skúfa þágufall
ýta (e-m) burt úr samfélaginu
menntamenn hafa útskúfað honum úr sínum hópi
→ sjá: útskúfaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útskúfa
útskúfaði
önnur persóna
útskúfar
útskúfaðir
þriðja persóna
útskúfar
útskúfaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
útskúfi
útskúfaði
önnur persóna
útskúfir
útskúfaðir
þriðja persóna
útskúfi
útskúfaði
nafnháttur
útskúfa
sagnbót
útskúfað
lýsingarháttur nútíðar
útskúfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
útskúfa
útskúfaðu
útskúfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útskúfarðu
útskúfaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
útskúfirðu
útskúfaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útskúfaður
útskúfuð
útskúfað
þolfall
útskúfaðan
útskúfaða
útskúfað
þágufall
útskúfuðum
útskúfaðri
útskúfuðu
eignarfall
útskúfaðs
útskúfaðrar
útskúfaðs