Yrða

útskúfa

sagnorðút-skúfaþágufall
ýta (e-m) burt úr samfélaginu
menntamenn hafa útskúfað honum úr sínum hópi
→ sjá: útskúfaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
útskúfa
útskúfaði
2.p.
útskúfar
útskúfaðir
3.p.
útskúfar
útskúfaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
útskúfi
útskúfaði
2.p.
útskúfir
útskúfaðir
3.p.
útskúfi
útskúfaði
Nh.
útskúfa
Sagnb.
útskúfað
Lh. nt.
útskúfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
útskúfa
útskúfaðu
útskúfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
útskúfarðu
útskúfaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
útskúfirðu
útskúfaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útskúfaður
útskúfuð
útskúfað
Þf.
útskúfaðan
útskúfaða
útskúfað
Þgf.
útskúfuðum
útskúfaðri
útskúfuðu
Ef.
útskúfaðs
útskúfaðrar
útskúfaðs