útslitinn
lýsingarorð út-slitinn
1
persóna
bugaður líkamlega af langvarandi erfiði
hún varð útslitin fyrir aldur fram
2
notaður svo mikið að ekkert nothæft er eftir, gatslitinn
jakkinn var gauðrifinn og útslitinn
Orðasvið og samstæður
fataslit
líkamsslit
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útslitinn
útslitin
útslitið
þolfall
útslitinn
útslitna
útslitið
þágufall
útslitnum
útslitinni
útslitnu
eignarfall
útslitins
útslitinnar
útslitins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útslitnir
útslitnar
útslitin
þolfall
útslitna
útslitnar
útslitin
þágufall
útslitnum
útslitnum
útslitnum
eignarfall
útslitinna
útslitinna
útslitinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útslitni
útslitna
útslitna
þolfall
útslitna
útslitnu
útslitna
þágufall
útslitna
útslitnu
útslitna
eignarfall
útslitna
útslitnu
útslitna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útslitnu
útslitnu
útslitnu
þolfall
útslitnu
útslitnu
útslitnu
þágufall
útslitnu
útslitnu
útslitnu
eignarfall
útslitnu
útslitnu
útslitnu