útsofinn
lýsingarorð út-sofinn
sem hefur sofið nægilega mikið og er vel hvíldur
hún er alltaf útsofin þótt hún fari snemma á fætur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsofinn
útsofin
útsofið
þolfall
útsofinn
útsofna
útsofið
þágufall
útsofnum
útsofinni
útsofnu
eignarfall
útsofins
útsofinnar
útsofins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsofnir
útsofnar
útsofin
þolfall
útsofna
útsofnar
útsofin
þágufall
útsofnum
útsofnum
útsofnum
eignarfall
útsofinna
útsofinna
útsofinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsofni
útsofna
útsofna
þolfall
útsofna
útsofnu
útsofna
þágufall
útsofna
útsofnu
útsofna
eignarfall
útsofna
útsofnu
útsofna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útsofnu
útsofnu
útsofnu
þolfall
útsofnu
útsofnu
útsofnu
þágufall
útsofnu
útsofnu
útsofnu
eignarfall
útsofnu
útsofnu
útsofnu