Yrða

þroskaður

lýsingarorðlhþt
1
sem hefur tekið út fullan vöxt, fullgerður, tilbúinn
þroskuð jarðarber
2
sem hefur náð þroska, sem hefur þróast í áttina að meiri visku og ábyrgð
þroskaður persónuleiki
→ sjá: þroska so, þroskast so, þroskandi lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
þroski
Samstæður
Orðasambönd
  • vera þroskaður
  • verða þroskaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þroskaður
þroskuð
þroskað
Þf.
þroskaðan
þroskaða
þroskað
Þgf.
þroskuðum
þroskaðri
þroskuðu
Ef.
þroskaðs
þroskaðrar
þroskaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þroskaðri
þroskaðri
þroskaðra
Þf.
þroskaðri
þroskaðri
þroskaðra
Þgf.
þroskaðri
þroskaðri
þroskaðra
Ef.
þroskaðri
þroskaðri
þroskaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þroskaðastur
þroskuðust
þroskaðast
Þf.
þroskaðastan
þroskaðasta
þroskaðast
Þgf.
þroskuðustum
þroskaðastri
þroskuðustu
Ef.
þroskaðasts
þroskaðastrar
þroskaðasts