Yrða

þvingaður

lýsingarorðlhþt
hamlaður í framkomu, ófrjálslegur, heftur
hún er svolítið þvinguð í návist strákanna
→ sjá: þvinga so, þvingandi lo
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þvingaður
þvinguð
þvingað
Þf.
þvingaðan
þvingaða
þvingað
Þgf.
þvinguðum
þvingaðri
þvinguðu
Ef.
þvingaðs
þvingaðrar
þvingaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
Þf.
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
Þgf.
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
Ef.
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þvingaðastur
þvinguðust
þvingaðast
Þf.
þvingaðastan
þvingaðasta
þvingaðast
Þgf.
þvinguðustum
þvingaðastri
þvinguðustu
Ef.
þvingaðasts
þvingaðastrar
þvingaðasts