Yrða

þvingaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
hamlaður í framkomu, ófrjálslegur, heftur
hún er svolítið þvinguð í návist strákanna
→ sjá: þvinga sagnorð, þvingandi lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þvingaður
þvinguð
þvingað
þolfall
þvingaðan
þvingaða
þvingað
þágufall
þvinguðum
þvingaðri
þvinguðu
eignarfall
þvingaðs
þvingaðrar
þvingaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
þolfall
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
þágufall
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
eignarfall
þvingaðri
þvingaðri
þvingaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þvingaðastur
þvinguðust
þvingaðast
þolfall
þvingaðastan
þvingaðasta
þvingaðast
þágufall
þvinguðustum
þvingaðastri
þvinguðustu
eignarfall
þvingaðasts
þvingaðastrar
þvingaðasts