Yrða

þvinga

nafnorð kvenkyn
stillanlegt áhald til að halda saman tveimur eða fleiri hlutum þegar verið er að líma eða festa þá saman
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
þvinga
þvingan
þolfall
þvingu
þvinguna
þágufall
þvingu
þvingunni
eignarfall
þvingu
þvingunnar