þvinga
sagnorðþolfall
1
beita (e-n) nauðung, neyða (e-n)
ráðherrann var þvingaður til að segja af sér
lögreglan þvingaði ökumanninn út af veginum
þágufallþvinga <handboltaleikjum> upp á <sjónvarpsáhorfendur>
2
þrengja (e-u), koma (e-u) fyrir með afli
hann varð að þvinga gluggann til að hann lokaðist
3
hefta (e-ð), hamla (e-u)
þessi bílstóll þvingar hreyfingar barnsins
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvinga
þvingaði
2.p.
þvingar
þvingaðir
3.p.
þvingar
þvingaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingum
þvinguðum
2.p.
þvingið
þvinguðuð
3.p.
þvinga
þvinguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingast
þvingaðist
2.p.
þvingast
þvingaðist
3.p.
þvingast
þvingaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingumst
þvinguðumst
2.p.
þvingist
þvinguðust
3.p.
þvingast
þvinguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingi
þvingaði
2.p.
þvingir
þvingaðir
3.p.
þvingi
þvingaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingum
þvinguðum
2.p.
þvingið
þvinguðuð
3.p.
þvingi
þvinguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingist
þvingaðist
2.p.
þvingist
þvingaðist
3.p.
þvingist
þvingaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
þvingumst
þvinguðumst
2.p.
þvingist
þvinguðust
3.p.
þvingist
þvinguðust
Nh.
þvinga
Sagnb.
þvingað
Lh. nt.
þvingandi
Nh.
þvingast
Sagnb.
þvingast
Lh. nt.
þvingandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
þvinga
þvingaðu
þvingið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þvingarðu
þvingaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
þvingiði
þvinguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þvingirðu
þvingaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
þvingiði
þvinguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þvingastu
þvingaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þvingistu
þvingaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þvingaður
þvinguð
þvingað
Þf.
þvingaðan
þvingaða
þvingað
Þgf.
þvinguðum
þvingaðri
þvinguðu
Ef.
þvingaðs
þvingaðrar
þvingaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þvingaðir
þvingaðar
þvinguð
Þf.
þvingaða
þvingaðar
þvinguð
Þgf.
þvinguðum
þvinguðum
þvinguðum
Ef.
þvingaðra
þvingaðra
þvingaðra