þvertaka
sagnorð þver-taka
þvertaka fyrir <þetta>
neita þessu ákveðið
hann þvertók fyrir að lána mér bílinn sinn
hún þvertekur fyrir að hún sé fordómafull
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þvertek
þvertók
önnur persóna
þvertekur
þvertókst
þriðja persóna
þvertekur
þvertók
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þvertökum
þvertókum
önnur persóna
þvertakið
þvertókuð
þriðja persóna
þvertaka
þvertóku
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þvertaki
þvertæki
önnur persóna
þvertakir
þvertækir
þriðja persóna
þvertaki
þvertæki
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þvertökum
þvertækjum
önnur persóna
þvertakið
þvertækjuð
þriðja persóna
þvertaki
þvertækju
nafnháttur
þvertaka
sagnbót
þvertekið
lýsingarháttur nútíðar
þvertakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þvertak
þvertaktu
þvertakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þvertekurðu
þvertókstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þvertakiði
þvertókuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þvertakirðu
þvertækirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þvertakiði
þvertækjuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þvertekinn
þvertekin
þvertekið
þolfall
þvertekinn
þvertekna
þvertekið
þágufall
þverteknum
þvertekinni
þverteknu
eignarfall
þvertekins
þvertekinnar
þvertekins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þverteknir
þverteknar
þvertekin
þolfall
þvertekna
þverteknar
þvertekin
þágufall
þverteknum
þverteknum
þverteknum
eignarfall
þvertekinna
þvertekinna
þvertekinna