Yrða

afmá

sagnorðaf-máþolfall
þurrka (e-ð) burt eða út
hún reyndi að afmá sektina úr huga sér
hann getur ekki afmáð það sem hann hefur gert
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmái
afmáði
2.p.
afmáir
afmáðir
3.p.
afmáir
afmáði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmái
afmáði
2.p.
afmáir
afmáðir
3.p.
afmái
afmáði
Nh.
afmá
Sagnb.
afmáð
Lh. nt.
afmáandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
afmá
afmáðu
afmáið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmáirðu
afmáðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmáirðu
afmáðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afmáður
afmáð
afmáð
Þf.
afmáðan
afmáða
afmáð
Þgf.
afmáðum
afmáðri
afmáðu
Ef.
afmáðs
afmáðrar
afmáðs