Yrða

afmarka

sagnorð af-marka þolfall
setja mörk, markalínu (á e-ð)
bændur afmarka tún sín með girðingum
lögreglumenn afmörkuðu svæði til rannsóknar
→ sjá: afmarkast sagnorð, afmarkaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmarka
afmarkaði
önnur persóna
afmarkar
afmarkaðir
þriðja persóna
afmarkar
afmarkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmarki
afmarkaði
önnur persóna
afmarkir
afmarkaðir
þriðja persóna
afmarki
afmarkaði
nafnháttur
afmarka
sagnbót
afmarkað
lýsingarháttur nútíðar
afmarkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afmarka
afmarkaðu
afmarkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afmarkarðu
afmarkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afmarkirðu
afmarkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afmarkaður
afmörkuð
afmarkað
þolfall
afmarkaðan
afmarkaða
afmarkað
þágufall
afmörkuðum
afmarkaðri
afmörkuðu
eignarfall
afmarkaðs
afmarkaðrar
afmarkaðs