afmarka
sagnorðaf-markaþolfall
setja mörk, markalínu (á e-ð)
bændur afmarka tún sín með girðingum
lögreglumenn afmörkuðu svæði til rannsóknar
→ sjá: afmarkast so, afmarkaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmarka
afmarkaði
2.p.
afmarkar
afmarkaðir
3.p.
afmarkar
afmarkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmörkum
afmörkuðum
2.p.
afmarkið
afmörkuðuð
3.p.
afmarka
afmörkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmarkast
afmarkaðist
2.p.
afmarkast
afmarkaðist
3.p.
afmarkast
afmarkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmörkumst
afmörkuðumst
2.p.
afmarkist
afmörkuðust
3.p.
afmarkast
afmörkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmarki
afmarkaði
2.p.
afmarkir
afmarkaðir
3.p.
afmarki
afmarkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmörkum
afmörkuðum
2.p.
afmarkið
afmörkuðuð
3.p.
afmarki
afmörkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmarkist
afmarkaðist
2.p.
afmarkist
afmarkaðist
3.p.
afmarkist
afmarkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afmörkumst
afmörkuðumst
2.p.
afmarkist
afmörkuðust
3.p.
afmarkist
afmörkuðust
Nh.
afmarka
Sagnb.
afmarkað
Lh. nt.
afmarkandi
Nh.
afmarkast
Sagnb.
afmarkast
Lh. nt.
afmarkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
afmarka
afmarkaðu
afmarkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmarkarðu
afmarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmarkiði
afmörkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmarkirðu
afmarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmarkiði
afmörkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmarkastu
afmarkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afmarkistu
afmarkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afmarkaður
afmörkuð
afmarkað
Þf.
afmarkaðan
afmarkaða
afmarkað
Þgf.
afmörkuðum
afmarkaðri
afmörkuðu
Ef.
afmarkaðs
afmarkaðrar
afmarkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afmarkaðir
afmarkaðar
afmörkuð
Þf.
afmarkaða
afmarkaðar
afmörkuð
Þgf.
afmörkuðum
afmörkuðum
afmörkuðum
Ef.
afmarkaðra
afmarkaðra
afmarkaðra