afsala
sagnorðaf-salaþágufall/þágufall
láta frá sér e-ð sem maður á rétt á
hún afsalaði sér arfinum
konungurinn hefur afsalað sér krúnunni
landið ætlar ekki að afsala sér fullveldi sínu
Orðasambönd
Orðasambönd
- afsala sér völdum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsala
afsalaði
2.p.
afsalar
afsalaðir
3.p.
afsalar
afsalaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsölum
afsöluðum
2.p.
afsalið
afsöluðuð
3.p.
afsala
afsöluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsalast
afsalaðist
2.p.
afsalast
afsalaðist
3.p.
afsalast
afsalaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsölumst
afsöluðumst
2.p.
afsalist
afsöluðust
3.p.
afsalast
afsöluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsali
afsalaði
2.p.
afsalir
afsalaðir
3.p.
afsali
afsalaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsölum
afsöluðum
2.p.
afsalið
afsöluðuð
3.p.
afsali
afsöluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsalist
afsalaðist
2.p.
afsalist
afsalaðist
3.p.
afsalist
afsalaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsölumst
afsöluðumst
2.p.
afsalist
afsöluðust
3.p.
afsalist
afsöluðust
Nh.
afsala
Sagnb.
afsalað
Lh. nt.
afsalandi
Nh.
afsalast
Sagnb.
afsalast
Lh. nt.
afsalandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
afsala
afsalaðu
afsalið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsalarðu
afsalaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsaliði
afsöluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsalirðu
afsalaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsaliði
afsöluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsalastu
afsalaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsalistu
afsalaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afsalaður
afsöluð
afsalað
Þf.
afsalaðan
afsalaða
afsalað
Þgf.
afsöluðum
afsalaðri
afsöluðu
Ef.
afsalaðs
afsalaðrar
afsalaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afsalaðir
afsalaðar
afsöluð
Þf.
afsalaða
afsalaðar
afsöluð
Þgf.
afsöluðum
afsöluðum
afsöluðum
Ef.
afsalaðra
afsalaðra
afsalaðra