Yrða

afsala

sagnorð af-sala þágufall/þágufall
láta frá sér e-ð sem maður á rétt á
hún afsalaði sér arfinum
konungurinn hefur afsalað sér krúnunni
landið ætlar ekki að afsala sér fullveldi sínu
Orðasambönd
Orðasambönd
  • afsala sér völdum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsala
afsalaði
önnur persóna
afsalar
afsalaðir
þriðja persóna
afsalar
afsalaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsali
afsalaði
önnur persóna
afsalir
afsalaðir
þriðja persóna
afsali
afsalaði
nafnháttur
afsala
sagnbót
afsalað
lýsingarháttur nútíðar
afsalandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afsala
afsalaðu
afsalið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsalarðu
afsalaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsalirðu
afsalaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afsalaður
afsöluð
afsalað
þolfall
afsalaðan
afsalaða
afsalað
þágufall
afsöluðum
afsalaðri
afsöluðu
eignarfall
afsalaðs
afsalaðrar
afsalaðs