afsanna
sagnorðaf-sannaþolfall
leggja fram sönnun þess að e-ð sé ekki
það er búið að afsanna þessa kenningu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsanna
afsannaði
2.p.
afsannar
afsannaðir
3.p.
afsannar
afsannaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsönnum
afsönnuðum
2.p.
afsannið
afsönnuðuð
3.p.
afsanna
afsönnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsannast
afsannaðist
2.p.
afsannast
afsannaðist
3.p.
afsannast
afsannaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsönnumst
afsönnuðumst
2.p.
afsannist
afsönnuðust
3.p.
afsannast
afsönnuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsanni
afsannaði
2.p.
afsannir
afsannaðir
3.p.
afsanni
afsannaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsönnum
afsönnuðum
2.p.
afsannið
afsönnuðuð
3.p.
afsanni
afsönnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsannist
afsannaðist
2.p.
afsannist
afsannaðist
3.p.
afsannist
afsannaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsönnumst
afsönnuðumst
2.p.
afsannist
afsönnuðust
3.p.
afsannist
afsönnuðust
Nh.
afsanna
Sagnb.
afsannað
Lh. nt.
afsannandi
Nh.
afsannast
Sagnb.
afsannast
Lh. nt.
afsannandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
afsanna
afsannaðu
afsannið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsannarðu
afsannaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsanniði
afsönnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsannirðu
afsannaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsanniði
afsönnuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsannastu
afsannaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsannistu
afsannaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afsannaður
afsönnuð
afsannað
Þf.
afsannaðan
afsannaða
afsannað
Þgf.
afsönnuðum
afsannaðri
afsönnuðu
Ef.
afsannaðs
afsannaðrar
afsannaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afsannaðir
afsannaðar
afsönnuð
Þf.
afsannaða
afsannaðar
afsönnuð
Þgf.
afsönnuðum
afsönnuðum
afsönnuðum
Ef.
afsannaðra
afsannaðra
afsannaðra