afsegja
sagnorðaf-segjaþolfall
afsegja sig frá <verkinu>
tilkynna að maður sé hættur verkinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsegi
afsagði
2.p.
afsegir
afsagðir
3.p.
afsegir
afsagði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsegjum
afsögðum
2.p.
afsegið
afsögðuð
3.p.
afsegja
afsögðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsegi
afsegði
2.p.
afsegir
afsegðir
3.p.
afsegi
afsegði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afsegjum
afsegðum
2.p.
afsegið
afsegðuð
3.p.
afsegi
afsegðu
Nh.
afsegja
Sagnb.
afsagt
Lh. nt.
afsegjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
afseg
afsegðu
afsegið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsegirðu
afsagðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsegiði
afsögðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsegirðu
afsegðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afsegiði
afsegðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afsagður
afsögð
afsagt
Þf.
afsagðan
afsagða
afsagt
Þgf.
afsögðum
afsagðri
afsögðu
Ef.
afsagðs
afsagðrar
afsagðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afsagðir
afsagðar
afsögð
Þf.
afsagða
afsagðar
afsögð
Þgf.
afsögðum
afsögðum
afsögðum
Ef.
afsagðra
afsagðra
afsagðra