afsegja
sagnorð af-segja þolfall
afsegja sig frá <verkinu>
tilkynna að maður sé hættur verkinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsegi
afsagði
önnur persóna
afsegir
afsagðir
þriðja persóna
afsegir
afsagði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsegjum
afsögðum
önnur persóna
afsegið
afsögðuð
þriðja persóna
afsegja
afsögðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsegi
afsegði
önnur persóna
afsegir
afsegðir
þriðja persóna
afsegi
afsegði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsegjum
afsegðum
önnur persóna
afsegið
afsegðuð
þriðja persóna
afsegi
afsegðu
nafnháttur
afsegja
sagnbót
afsagt
lýsingarháttur nútíðar
afsegjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afseg
afsegðu
afsegið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsegirðu
afsagðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsegiði
afsögðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsegirðu
afsegðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsegiði
afsegðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afsagður
afsögð
afsagt
þolfall
afsagðan
afsagða
afsagt
þágufall
afsögðum
afsagðri
afsögðu
eignarfall
afsagðs
afsagðrar
afsagðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afsagðir
afsagðar
afsögð
þolfall
afsagða
afsagðar
afsögð
þágufall
afsögðum
afsögðum
afsögðum
eignarfall
afsagðra
afsagðra
afsagðra