hafa
sagnorð
Aukafletta
- hafast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefhefi
hafði
önnur persóna
hefurhefir
hafðir
þriðja persóna
hefurhefir
hafði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
höfum
höfðum
önnur persóna
hafið
höfðuð
þriðja persóna
hafa
höfðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefst
hafðist
önnur persóna
hefst
hafðist
þriðja persóna
hefst
hafðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
höfumst
höfðumst
önnur persóna
hafist
höfðust
þriðja persóna
hafast
höfðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hafi
hefði
önnur persóna
hafir
hefðir
þriðja persóna
hafi
hefði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
höfum
hefðum
önnur persóna
hafið
hefðuð
þriðja persóna
hafi
hefðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hafist
hefðist
önnur persóna
hafist
hefðist
þriðja persóna
hafist
hefðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
höfumst
hefðumst
önnur persóna
hafist
hefðust
þriðja persóna
hafist
hefðust
nafnháttur
hafa
nafnháttur þátíðar
hefðu
sagnbót
haft
nafnháttur
hafast
sagnbót
hafst
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
hafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
haf
hafðu
hafið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
hafstu
hafist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hefurðu
hafðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hafiði
höfðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hafirðu
hefðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hafiði
hefðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hefstu
hafðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hafistu
hefðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hafður
höfð
haft
þolfall
hafðan
hafða
haft
þágufall
höfðum
hafðri
höfðu
eignarfall
hafðs
hafðrar
hafðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hafðir
hafðar
höfð
þolfall
hafða
hafðar
höfð
þágufall
höfðum
höfðum
höfðum
eignarfall
hafðra
hafðra
hafðra