Yrða

beygja

sagnorð
1
víkja til hægri eða vinstri
ef þú beygir til hægri sérðu pósthúsið fljótlega
vegurinn beygir til norðurs við brúna
2
þolfall
láta e-ð verða bogið, láta e-ð bogna
ég gat beygt járnið með báðum höndum
hann beygði fæturna og rétti svo úr sér
3
beygja sig
kreppa líkamann á liðamótum
hún beygði sig eftir pennanum á gólfinu
beygja sig undir <vald konungs>
4
beygja af
fara að gráta
5
þolfall
málfræði
breyta orði eftir kyni, tölu, falli, persónu, tíð, hætti eða mynd
börnin voru látin beygja nokkur nafnorð
hann kann ekki að beygja orðið 'kýr'
→ sjá: beygjast so
Orðasvið og orðasambönd
beygja
Orðasambönd
  • beygja af
  • beygja af leið
  • beygja hálsinn
  • beygja hjá
  • beygja hnakkann
  • beygja hnén
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
beygi
beygði
2.p.
beygir
beygðir
3.p.
beygir
beygði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
beygi
beygði
2.p.
beygir
beygðir
3.p.
beygi
beygði
Nh.
beygja
Sagnb.
beygt
Lh. nt.
beygjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
beyg
beygðu
beygið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
beygirðu
beygðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
beygirðu
beygðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
beygður
beygð
beygt
Þf.
beygðan
beygða
beygt
Þgf.
beygðum
beygðri
beygðu
Ef.
beygðs
beygðrar
beygðs