beygja (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

víkja til hægri eða vinstri

ef þú beygir til hægri sérðu pósthúsið fljótlega

vegurinn beygir til norðurs við brúna

þolfall

láta e-ð verða bogið, láta e-ð bogna

ég gat beygt járnið með báðum höndum

hann beygði fæturna og rétti svo úr sér

beygja sig

kreppa líkamann á liðamótum

hún beygði sig eftir pennanum á gólfinu

beygja sig undir <vald konungs>

beygja af

fara að gráta

þolfall

málfræði

breyta orði eftir kyni, tölu, falli, persónu, tíð, hætti eða mynd

börnin voru látin beygja nokkur nafnorð

hann kann ekki að beygja orðið 'kýr'

→ sjá: beygjast sagnorð

Orðasvið og orðasambönd

beygja

Orðasambönd