Yrða

bleikja

sagnorð þolfall
gera (e-ð) hvítt (þvott, tau, léreft) með klórbaði
→ sjá: bleiktur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bleiki
bleikti
önnur persóna
bleikir
bleiktir
þriðja persóna
bleikir
bleikti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bleiki
bleikti
önnur persóna
bleikir
bleiktir
þriðja persóna
bleiki
bleikti
nafnháttur
bleikja
sagnbót
bleikt
lýsingarháttur nútíðar
bleikjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bleik
bleiktu
bleikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bleikirðu
bleiktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bleikirðu
bleiktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bleiktur
bleikt
bleikt
þolfall
bleiktan
bleikta
bleikt
þágufall
bleiktum
bleiktri
bleiktu
eignarfall
bleikts
bleiktrar
bleikts