Yrða

bleikja

sagnorðþolfall
gera (e-ð) hvítt (þvott, tau, léreft) með klórbaði
→ sjá: bleiktur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
bleiki
bleikti
2.p.
bleikir
bleiktir
3.p.
bleikir
bleikti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
bleiki
bleikti
2.p.
bleikir
bleiktir
3.p.
bleiki
bleikti
Nh.
bleikja
Sagnb.
bleikt
Lh. nt.
bleikjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
bleik
bleiktu
bleikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bleikirðu
bleiktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bleikirðu
bleiktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bleiktur
bleikt
bleikt
Þf.
bleiktan
bleikta
bleikt
Þgf.
bleiktum
bleiktri
bleiktu
Ef.
bleikts
bleiktrar
bleikts