Yrða

bleikur

lýsingarorð
1
með blandlit af rauðu og hvítu, ljósrauður
2
persóna
fölur
vera bleikur sem nár
→ sjá: nábleikur lo
3
litur á hesti
Orðasvið og samstæður
litur / litabrigði
fölvi
háralitur
hestalitur
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bleikur
bleik
bleikt
Þf.
bleikan
bleika
bleikt
Þgf.
bleikum
bleikri
bleiku
Ef.
bleiks
bleikrar
bleiks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bleikari
bleikari
bleikara
Þf.
bleikari
bleikari
bleikara
Þgf.
bleikari
bleikari
bleikara
Ef.
bleikari
bleikari
bleikara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bleikastur
bleikust
bleikast
Þf.
bleikastan
bleikasta
bleikast
Þgf.
bleikustum
bleikastri
bleikustu
Ef.
bleikasts
bleikastrar
bleikasts