brenna2
sagnorð
1
þolfall/þágufall
eyða (e-u) í eldi, láta (e-ð) loga
hún brenndi bréfin í arninum
hann brennir gömlu dagblöðunum
allur úrgangur er brenndur
2
þolfall
svíða (e-ð) með hita eða eldi
kaffið er brennt og malað
brenna sig
ég brenndi mig á heitu vatni
3
þágufall
nota (e-ð) sem eldsneyti
flugvélin brennir miklu eldsneyti
4
þágufall
brjóta (fæðu) niður í efnaskiptum líkamans
líkaminn brennir fæðunni
5
þolfall
brenna sig á <þessu>
gera þessi mistök, fara illa út úr þessu
margir hafa brennt sig á því að taka of há lán
6
hraða sér eitthvert á bíl, bruna
þau brenndu í kaupstaðinn
hafa nóg að bíta og brenna
hafa næg efni til að framfleyta sér
Orðasvið og samstæður
brenna
- áramótabrenna
- , bókabrenna
- , húsbrenna
- , sinubrenna
eyðilegging