brenna

nafnorðkvenkyn

1

bál sem kveikt er af ákveðnu tilefni, svo sem á gamlárskvöld

það var alltaf brenna á gamlárskvöld

2

eldsvoði

Orðasvið og samstæður

brenna

áramótabrenna
, bókabrenna
, húsbrenna
, sinubrenna

mannamót / mannfagnaður

Samstæður

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

brenna

brennan

Þf.

brennu

brennuna

Þgf.

brennu

brennunni

Ef.

brennu

brennunnar