Yrða

bryddaður

lýsingarorðlhþt
með bryddingu, sérstökum (ásaumuðum) kanti
sauðskinnsskór bryddaðir með hvítu lérefti
→ sjá: brydda so, bryddur lo
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bryddaður
brydduð
bryddað
Þf.
bryddaðan
bryddaða
bryddað
Þgf.
brydduðum
bryddaðri
brydduðu
Ef.
bryddaðs
bryddaðrar
bryddaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bryddaðri
bryddaðri
bryddaðra
Þf.
bryddaðri
bryddaðri
bryddaðra
Þgf.
bryddaðri
bryddaðri
bryddaðra
Ef.
bryddaðri
bryddaðri
bryddaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bryddaðastur
brydduðust
bryddaðast
Þf.
bryddaðastan
bryddaðasta
bryddaðast
Þgf.
brydduðustum
bryddaðastri
brydduðustu
Ef.
bryddaðasts
bryddaðastrar
bryddaðasts