Yrða

bryddur

lýsingarorð
með bryddingu, sérstökum (ásaumuðum) kanti
barnaskór bryddir með silkiborða
→ sjá: brydda so
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bryddur
brydd
brytt
Þf.
bryddan
brydda
brytt
Þgf.
bryddum
bryddri
bryddu
Ef.
brydds
bryddrar
brydds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bryddari
bryddari
bryddara
Þf.
bryddari
bryddari
bryddara
Þgf.
bryddari
bryddari
bryddara
Ef.
bryddari
bryddari
bryddara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bryddastur
bryddust
bryddast
Þf.
bryddastan
bryddasta
bryddast
Þgf.
bryddustum
bryddastri
bryddustu
Ef.
bryddasts
bryddastrar
bryddasts