Yrða

brydda

sagnorð
1
þolfall
setja bryddingu (á e-ð)
hún bryddaði inniskóna með rauðum borða
2
brydda upp á <ýmsum nýjungum>
eiga upphafið (að e-u)
hún reyndi að brydda upp á nýju umræðuefni
það bryddir á <nýjum venjum>
<nýjar venjur> koma fram, þeirra verður vart
fljótlega fór að brydda á efasemdum fundarmanna
→ sjá: bryddaður lýsingarorð, bryddur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
brydda
bryddaði
önnur persóna
bryddar
bryddaðir
þriðja persóna
bryddar
bryddaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bryddi
bryddaði
önnur persóna
bryddir
bryddaðir
þriðja persóna
bryddi
bryddaði
nafnháttur
brydda
sagnbót
bryddað
lýsingarháttur nútíðar
bryddandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
brydda
bryddaðu
bryddið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bryddarðu
bryddaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bryddirðu
bryddaðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
bryddar
bryddaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
bryddi
bryddaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bryddaður
brydduð
bryddað
þolfall
bryddaðan
bryddaða
bryddað
þágufall
brydduðum
bryddaðri
brydduðu
eignarfall
bryddaðs
bryddaðrar
bryddaðs