Yrða

brydda

sagnorð
1
þolfall
setja bryddingu (á e-ð)
hún bryddaði inniskóna með rauðum borða
2
brydda upp á <ýmsum nýjungum>
eiga upphafið (að e-u)
hún reyndi að brydda upp á nýju umræðuefni
það bryddir á <nýjum venjum>
<nýjar venjur> koma fram, þeirra verður vart
fljótlega fór að brydda á efasemdum fundarmanna
→ sjá: bryddaður lo, bryddur lo