dól
nafnorðhvorugkyn
það að fara sér hægt, seinlæti, slór, það að dóla sér
Á dóli okkar um miðbæinn rákumst við á við gamlan vin
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
dól
dólið
Þf.
dól
dólið
Þgf.
dóli
dólinu
Ef.
dóls
dólsins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók