seinvirkur
lýsingarorðsein-virkur
1
persóna
sem vinnur hægt og er lengi að því
hún er nákvæm en seinvirk
2
sem hefur seint áhrif
seinvirkt lyf
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkur
seinvirk
seinvirkt
Þf.
seinvirkan
seinvirka
seinvirkt
Þgf.
seinvirkum
seinvirkri
seinvirku
Ef.
seinvirks
seinvirkrar
seinvirks
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkir
seinvirkar
seinvirk
Þf.
seinvirka
seinvirkar
seinvirk
Þgf.
seinvirkum
seinvirkum
seinvirkum
Ef.
seinvirkra
seinvirkra
seinvirkra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirki
seinvirka
seinvirka
Þf.
seinvirka
seinvirku
seinvirka
Þgf.
seinvirka
seinvirku
seinvirka
Ef.
seinvirka
seinvirku
seinvirka
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirku
seinvirku
seinvirku
Þf.
seinvirku
seinvirku
seinvirku
Þgf.
seinvirku
seinvirku
seinvirku
Ef.
seinvirku
seinvirku
seinvirku
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkara
Þf.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkara
Þgf.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkara
Ef.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkari
Þf.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkari
Þgf.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkari
Ef.
seinvirkari
seinvirkari
seinvirkari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkastur
seinvirkust
seinvirkast
Þf.
seinvirkastan
seinvirkasta
seinvirkast
Þgf.
seinvirkustum
seinvirkastri
seinvirkustu
Ef.
seinvirkasts
seinvirkastrar
seinvirkasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkastir
seinvirkastar
seinvirkust
Þf.
seinvirkasta
seinvirkastar
seinvirkust
Þgf.
seinvirkustum
seinvirkustum
seinvirkustum
Ef.
seinvirkastra
seinvirkastra
seinvirkastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkasti
seinvirkasta
seinvirkasta
Þf.
seinvirkasta
seinvirkustu
seinvirkasta
Þgf.
seinvirkasta
seinvirkustu
seinvirkasta
Ef.
seinvirkasta
seinvirkustu
seinvirkasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
seinvirkustu
seinvirkustu
seinvirkustu
Þf.
seinvirkustu
seinvirkustu
seinvirkustu
Þgf.
seinvirkustu
seinvirkustu
seinvirkustu
Ef.
seinvirkustu
seinvirkustu
seinvirkustu