seinlæti
nafnorðhvorugkynsein-læti
það að vera hægur, lengi að framkvæma eða bregðast við
hann þolir illa seinlæti og óstundvísi
Orðasvið og samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
seinlæti
seinlætið
Þf.
seinlæti
seinlætið
Þgf.
seinlæti
seinlætinu
Ef.
seinlætis
seinlætisins