Yrða

sturlast

sagnorð miðmynd
missa vitið, brjálast, reiðast óstjórnlega
yfirmaður minn sturlaðist af því að ég var of lengi í mat
vera að sturlast <á hávaðanum>
krakkarnir voru að sturlast úr hræðslu við hundinn
→ sjá: sturlaður lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
ótti / hræðsla
æði / tryllingur
örvænting
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sturlast
sturlaðist
önnur persóna
sturlast
sturlaðist
þriðja persóna
sturlast
sturlaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sturlist
sturlaðist
önnur persóna
sturlist
sturlaðist
þriðja persóna
sturlist
sturlaðist
nafnháttur
sturlast
sagnbót
sturlast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sturlastu
sturlaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sturlistu
sturlaðistu