sturlast
sagnorðmiðmynd
missa vitið, brjálast, reiðast óstjórnlega
yfirmaður minn sturlaðist af því að ég var of lengi í mat
vera að sturlast <á hávaðanum>
krakkarnir voru að sturlast úr hræðslu við hundinn
→ sjá: sturlaður lo
Orðasvið og samstæður
ótti / hræðsla
örvænting
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturla
sturlaði
2.p.
sturlar
sturlaðir
3.p.
sturlar
sturlaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturlum
sturluðum
2.p.
sturlið
sturluðuð
3.p.
sturla
sturluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturlast
sturlaðist
2.p.
sturlast
sturlaðist
3.p.
sturlast
sturlaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturlumst
sturluðumst
2.p.
sturlist
sturluðust
3.p.
sturlast
sturluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturli
sturlaði
2.p.
sturlir
sturlaðir
3.p.
sturli
sturlaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturlum
sturluðum
2.p.
sturlið
sturluðuð
3.p.
sturli
sturluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturlist
sturlaðist
2.p.
sturlist
sturlaðist
3.p.
sturlist
sturlaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturlumst
sturluðumst
2.p.
sturlist
sturluðust
3.p.
sturlist
sturluðust
Nh.
sturla
Sagnb.
sturlað
Lh. nt.
sturlandi
Nh.
sturlast
Sagnb.
sturlast
Lh. nt.
sturlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sturla
sturlaðu
sturlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturlarðu
sturlaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturliði
sturluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturlirðu
sturlaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturliði
sturluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturlastu
sturlaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturlistu
sturlaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturlaður
sturluð
sturlað
Þf.
sturlaðan
sturlaða
sturlað
Þgf.
sturluðum
sturlaðri
sturluðu
Ef.
sturlaðs
sturlaðrar
sturlaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturlaðir
sturlaðar
sturluð
Þf.
sturlaða
sturlaðar
sturluð
Þgf.
sturluðum
sturluðum
sturluðum
Ef.
sturlaðra
sturlaðra
sturlaðra