dofna
sagnorð
1
verða veikari, daufari
<birtan> dofnar
litirnir í gardínunum hafa dofnað
heyrnin dofnar oft með aldrinum
það dofnar yfir <staðnum>
það dofnaði yfir borginni þegar listahátíð lauk
það dofnaði yfir honum þegar hann las bréfið
2
verða tilfinningalaus, líflaus
læknirinn gaf sjúklingnum sprautu svo að hann dofnaði
hann beið úti í frostinu þar til fingur hans dofnuðu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dofna
dofnaði
önnur persóna
dofnar
dofnaðir
þriðja persóna
dofnar
dofnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dofnum
dofnuðum
önnur persóna
dofnið
dofnuðuð
þriðja persóna
dofna
dofnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dofni
dofnaði
önnur persóna
dofnir
dofnaðir
þriðja persóna
dofni
dofnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dofnum
dofnuðum
önnur persóna
dofnið
dofnuðuð
þriðja persóna
dofni
dofnuðu
nafnháttur
dofna
sagnbót
dofnað
lýsingarháttur nútíðar
dofnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dofna
dofnaðu
dofnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dofnarðu
dofnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dofniði
dofnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dofnirðu
dofnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dofniði
dofnuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dofnaður
dofnuð
dofnað
þolfall
dofnaðan
dofnaða
dofnað
þágufall
dofnuðum
dofnaðri
dofnuðu
eignarfall
dofnaðs
dofnaðrar
dofnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dofnaðir
dofnaðar
dofnuð
þolfall
dofnaða
dofnaðar
dofnuð
þágufall
dofnuðum
dofnuðum
dofnuðum
eignarfall
dofnaðra
dofnaðra
dofnaðra