dofna
sagnorð
1
verða veikari, daufari
<birtan> dofnar
litirnir í gardínunum hafa dofnað
heyrnin dofnar oft með aldrinum
það dofnar yfir <staðnum>
það dofnaði yfir borginni þegar listahátíð lauk
það dofnaði yfir honum þegar hann las bréfið
2
verða tilfinningalaus, líflaus
læknirinn gaf sjúklingnum sprautu svo að hann dofnaði
hann beið úti í frostinu þar til fingur hans dofnuðu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dofna
dofnaði
2.p.
dofnar
dofnaðir
3.p.
dofnar
dofnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dofnum
dofnuðum
2.p.
dofnið
dofnuðuð
3.p.
dofna
dofnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dofni
dofnaði
2.p.
dofnir
dofnaðir
3.p.
dofni
dofnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dofnum
dofnuðum
2.p.
dofnið
dofnuðuð
3.p.
dofni
dofnuðu
Nh.
dofna
Sagnb.
dofnað
Lh. nt.
dofnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dofna
dofnaðu
dofnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dofnarðu
dofnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dofniði
dofnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dofnirðu
dofnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dofniði
dofnuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dofnaður
dofnuð
dofnað
Þf.
dofnaðan
dofnaða
dofnað
Þgf.
dofnuðum
dofnaðri
dofnuðu
Ef.
dofnaðs
dofnaðrar
dofnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dofnaðir
dofnaðar
dofnuð
Þf.
dofnaða
dofnaðar
dofnuð
Þgf.
dofnuðum
dofnuðum
dofnuðum
Ef.
dofnaðra
dofnaðra
dofnaðra