dudda
sagnorð
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
hann duddaði við bílinn í tvo tíma
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dudda
duddaði
önnur persóna
duddar
duddaðir
þriðja persóna
duddar
duddaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddum
dudduðum
önnur persóna
duddið
dudduðuð
þriðja persóna
dudda
dudduðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddast
duddaðist
önnur persóna
duddast
duddaðist
þriðja persóna
duddast
duddaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddumst
dudduðumst
önnur persóna
duddist
dudduðust
þriðja persóna
duddast
dudduðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddi
duddaði
önnur persóna
duddir
duddaðir
þriðja persóna
duddi
duddaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddum
dudduðum
önnur persóna
duddið
dudduðuð
þriðja persóna
duddi
dudduðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddist
duddaðist
önnur persóna
duddist
duddaðist
þriðja persóna
duddist
duddaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
duddumst
dudduðumst
önnur persóna
duddist
dudduðust
þriðja persóna
duddist
dudduðust
nafnháttur
dudda
sagnbót
duddað
lýsingarháttur nútíðar
duddandi
nafnháttur
duddast
sagnbót
duddast
lýsingarháttur nútíðar
duddandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dudda
duddaðu
duddið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
duddarðu
duddaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
duddiði
dudduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
duddirðu
duddaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
duddiði
dudduðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
duddastu
duddaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
duddistu
duddaðistu