dudda
sagnorð
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
hann duddaði við bílinn í tvo tíma
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dudda
duddaði
2.p.
duddar
duddaðir
3.p.
duddar
duddaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddum
dudduðum
2.p.
duddið
dudduðuð
3.p.
dudda
dudduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddast
duddaðist
2.p.
duddast
duddaðist
3.p.
duddast
duddaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddumst
dudduðumst
2.p.
duddist
dudduðust
3.p.
duddast
dudduðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddi
duddaði
2.p.
duddir
duddaðir
3.p.
duddi
duddaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddum
dudduðum
2.p.
duddið
dudduðuð
3.p.
duddi
dudduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddist
duddaðist
2.p.
duddist
duddaðist
3.p.
duddist
duddaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
duddumst
dudduðumst
2.p.
duddist
dudduðust
3.p.
duddist
dudduðust
Nh.
dudda
Sagnb.
duddað
Lh. nt.
duddandi
Nh.
duddast
Sagnb.
duddast
Lh. nt.
duddandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dudda
duddaðu
duddið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
duddarðu
duddaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
duddiði
dudduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
duddirðu
duddaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
duddiði
dudduðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
duddastu
duddaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
duddistu
duddaðistu