Yrða

duga

sagnorð
1
þágufall
endast, nægja (e-m)
þetta magn af sykri dugar mér fram að jólum
bólusetningin dugir ævilangt
2
þágufall
koma að gagni, gagnast (e-m)
bíllinn hefur dugað henni í 12 ár
það dugaði ekki að skipta um ljósaperu, eitthvað annað er bilað
<þetta> dugði ekki til
þetta nægði ekki
ég hvatti hann til að koma með en það dugði ekki til
3
sýna dug, vera vaskur í lund
að duga eða drepast
sýna dug eða bíða ósigur
→ sjá: dugandi lo
Orðasvið og orðasambönd
dugur
Orðasambönd
  • ekki dugir ófreistað
  • finna ráð sem dugir
  • það duga engin sköpuð ráð
  • það duga hvorki góð hót né grimm
  • það dugar ekkert hálfverk
  • það dugar engin hálfvelgja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dugiduga
dugðidugaði
2.p.
dugirdugar
dugðirdugaðir
3.p.
dugirdugar
dugðidugaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dugi
dygðidugaði
2.p.
dugir
dygðirdugaðir
3.p.
dugi
dygðidugaði
Nh.
duga
Sagnb.
dugað
Lh. nt.
dugandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dugduga
dugðudugaðu
dugið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dugirðudugarðu
dugðirðudugaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dugirðu
dygðirðudugaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dugirdugar
dugðidugaði
2.p.
dugirdugar
dugðidugaði
3.p.
dugirdugar
dugðidugaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dugi
dygðidugaði
2.p.
dugi
dygðidugaði
3.p.
dugi
dygðidugaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
dugirdugar
dugðidugaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
dugi
dygðidugaði