Yrða

duglegur

lýsingarorðdug-legur
1
sem afkastar miklu, kemur miklu í verk
hún er duglegasti nemandinn í bekknum
drengurinn er duglegur að klæða sig sjálfur
2
kraftmikill, mikill
hann fékk duglegar skammir
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
dugnaður
Samstæður
Orðasambönd
  • duglegur að bjarga sér
  • duglegur til verka
  • duglegur til vinnu
  • vera duglegur
  • vera duglegur að bjarga sér
  • vera duglegur á árinni
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
duglegur
dugleg
duglegt
Þf.
duglegan
duglega
duglegt
Þgf.
duglegum
duglegri
duglegu
Ef.
duglegs
duglegrar
duglegs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
duglegri
duglegri
duglegra
Þf.
duglegri
duglegri
duglegra
Þgf.
duglegri
duglegri
duglegra
Ef.
duglegri
duglegri
duglegra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
duglegastur
duglegust
duglegast
Þf.
duglegastan
duglegasta
duglegast
Þgf.
duglegustum
duglegastri
duglegustu
Ef.
duglegasts
duglegastrar
duglegasts