Yrða

dulbúa

sagnorð dul-búa þolfall
klæða (e-n, sig) í dulargervi
hann dulbjó sig sem betlara
→ sjá: dulbúast sagnorð, dulbúinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dulbý
dulbjó
önnur persóna
dulbýrð
dulbjóst
þriðja persóna
dulbýr
dulbjó
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dulbúi
dulbyggi
önnur persóna
dulbúir
dulbyggir
þriðja persóna
dulbúi
dulbyggi
nafnháttur
dulbúa
sagnbót
dulbúið
lýsingarháttur nútíðar
dulbúandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dulbú
dulbúðu
dulbúið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dulbýrðu
dulbjóstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dulbúirðu
dulbyggirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dulbúinn
dulbúin
dulbúið
þolfall
dulbúinn
dulbúna
dulbúið
þágufall
dulbúnum
dulbúinni
dulbúnu
eignarfall
dulbúins
dulbúinnar
dulbúins