Yrða

dulbúinn

lýsingarorð dul-búinn lýsingarháttur þátíðar
með sitt rétta útlit hulið, klæddur í dulargervi
hún var dulbúin sem karlmaður
dulbúnar hótanir
→ sjá: dulbúa sagnorð, dulbúast sagnorð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dulbúinn
dulbúin
dulbúið
þolfall
dulbúinn
dulbúna
dulbúið
þágufall
dulbúnum
dulbúinni
dulbúnu
eignarfall
dulbúins
dulbúinnar
dulbúins