dunda
sagnorð
gera e-ð lítið, dútla
hún hefur dundað í garðinum í allan dag
hann dundar við ritstörf í frístundum
dunda sér
barnið dundaði sér á gólfinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dunda
dundaði
önnur persóna
dundar
dundaðir
þriðja persóna
dundar
dundaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundum
dunduðum
önnur persóna
dundið
dunduðuð
þriðja persóna
dunda
dunduðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundast
dundaðist
önnur persóna
dundast
dundaðist
þriðja persóna
dundast
dundaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundumst
dunduðumst
önnur persóna
dundist
dunduðust
þriðja persóna
dundast
dunduðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundi
dundaði
önnur persóna
dundir
dundaðir
þriðja persóna
dundi
dundaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundum
dunduðum
önnur persóna
dundið
dunduðuð
þriðja persóna
dundi
dunduðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundist
dundaðist
önnur persóna
dundist
dundaðist
þriðja persóna
dundist
dundaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dundumst
dunduðumst
önnur persóna
dundist
dunduðust
þriðja persóna
dundist
dunduðust
nafnháttur
dunda
sagnbót
dundað
lýsingarháttur nútíðar
dundandi
nafnháttur
dundast
sagnbót
dundast
lýsingarháttur nútíðar
dundandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dunda
dundaðu
dundið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dundarðu
dundaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dundiði
dunduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dundirðu
dundaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dundiði
dunduðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dundastu
dundaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dundistu
dundaðistu