einbeita
sagnorð ein-beita þágufall
einbeita sér
hugsa fast um viðfangsefni sitt, beina athyglinni að einu ákveðnu verki
hún á stundum erfitt með að einbeita sér
einbeita sér að <þessu>
ég einbeitti mér að náminu allan veturinn
Orðasambönd
Orðasambönd
- eiga erfitt með að einbeita huganum
- eiga erfitt með að einbeita sér
- einbeita sér
- geta ekki einbeitt sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einbeiti
einbeitti
önnur persóna
einbeitir
einbeittir
þriðja persóna
einbeitir
einbeitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einbeitum
einbeittum
önnur persóna
einbeitið
einbeittuð
þriðja persóna
einbeita
einbeittu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einbeiti
einbeitti
önnur persóna
einbeitir
einbeittir
þriðja persóna
einbeiti
einbeitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
einbeitum
einbeittum
önnur persóna
einbeitið
einbeittuð
þriðja persóna
einbeiti
einbeittu
nafnháttur
einbeita
sagnbót
einbeitt
lýsingarháttur nútíðar
einbeitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
einbeit
einbeittu
einbeitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einbeitirðu
einbeittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einbeitiði
einbeittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einbeitirðu
einbeittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
einbeitiði
einbeittuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
einbeittur
einbeitt
einbeitt
þolfall
einbeittan
einbeitta
einbeitt
þágufall
einbeittum
einbeittri
einbeittu
eignarfall
einbeitts
einbeittrar
einbeitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
einbeittir
einbeittar
einbeitt
þolfall
einbeitta
einbeittar
einbeitt
þágufall
einbeittum
einbeittum
einbeittum
eignarfall
einbeittra
einbeittra
einbeittra