einfær
lýsingarorðein-fær
vera einfær um að <fara í skóna>
geta gert það án aðstoðar
Orðasvið og samstæður
geta
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfær
einfær
einfært
Þf.
einfæran
einfæra
einfært
Þgf.
einfærum
einfærri
einfæru
Ef.
einfærs
einfærrar
einfærs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærir
einfærar
einfær
Þf.
einfæra
einfærar
einfær
Þgf.
einfærum
einfærum
einfærum
Ef.
einfærra
einfærra
einfærra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfæri
einfæra
einfæra
Þf.
einfæra
einfæru
einfæra
Þgf.
einfæra
einfæru
einfæra
Ef.
einfæra
einfæru
einfæra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfæru
einfæru
einfæru
Þf.
einfæru
einfæru
einfæru
Þgf.
einfæru
einfæru
einfæru
Ef.
einfæru
einfæru
einfæru
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærari
einfærari
einfærara
Þf.
einfærari
einfærari
einfærara
Þgf.
einfærari
einfærari
einfærara
Ef.
einfærari
einfærari
einfærara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærari
einfærari
einfærari
Þf.
einfærari
einfærari
einfærari
Þgf.
einfærari
einfærari
einfærari
Ef.
einfærari
einfærari
einfærari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærastur
einfærust
einfærast
Þf.
einfærastan
einfærasta
einfærast
Þgf.
einfærustum
einfærastri
einfærustu
Ef.
einfærasts
einfærastrar
einfærasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærastir
einfærastar
einfærust
Þf.
einfærasta
einfærastar
einfærust
Þgf.
einfærustum
einfærustum
einfærustum
Ef.
einfærastra
einfærastra
einfærastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærasti
einfærasta
einfærasta
Þf.
einfærasta
einfærustu
einfærasta
Þgf.
einfærasta
einfærustu
einfærasta
Ef.
einfærasta
einfærustu
einfærasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einfærustu
einfærustu
einfærustu
Þf.
einfærustu
einfærustu
einfærustu
Þgf.
einfærustu
einfærustu
einfærustu
Ef.
einfærustu
einfærustu
einfærustu