endursemja
sagnorð endur-semja þolfall
semja eða skrifa (e-ð) aftur
hann ætlar að endursemja þriðja kaflann
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endursem
endursamdi
önnur persóna
endursemur
endursamdir
þriðja persóna
endursemur
endursamdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endursemjum
endursömdum
önnur persóna
endursemjið
endursömduð
þriðja persóna
endursemja
endursömdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endursemji
endursemdi
önnur persóna
endursemjir
endursemdir
þriðja persóna
endursemji
endursemdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endursemjum
endursemdum
önnur persóna
endursemjið
endursemduð
þriðja persóna
endursemji
endursemdu
nafnháttur
endursemja
sagnbót
endursamið
lýsingarháttur nútíðar
endursemjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endursem
endursemdu
endursemjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endursemurðu
endursamdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endursemjiði
endursömduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endursemjirðu
endursemdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endursemjiði
endursemduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endursaminn
endursamin
endursamið
þolfall
endursaminn
endursamda
endursamið
þágufall
endursömdum
endursaminni
endursömdu
eignarfall
endursamins
endursaminnar
endursamins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endursamdir
endursamdar
endursamin
þolfall
endursamda
endursamdar
endursamin
þágufall
endursömdum
endursömdum
endursömdum
eignarfall
endursaminna
endursaminna
endursaminna