Yrða

endursegja

sagnorð endur-segja þolfall
segja aftur frá (e-u), endurtaka (orð eða frásögn)
nemandinn endursagði kaflann úr sögunni
ég get endursagt samtalið í stórum dráttum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endursegi
endursagði
önnur persóna
endursegir
endursagðir
þriðja persóna
endursegir
endursagði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endursegi
endursegði
önnur persóna
endursegir
endursegðir
þriðja persóna
endursegi
endursegði
nafnháttur
endursegja
sagnbót
endursagt
lýsingarháttur nútíðar
endursegjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurseg
endursegðu
endursegið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endursegirðu
endursagðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endursegirðu
endursegðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endursagður
endursögð
endursagt
þolfall
endursagðan
endursagða
endursagt
þágufall
endursögðum
endursagðri
endursögðu
eignarfall
endursagðs
endursagðrar
endursagðs