endurstilla
sagnorð endur-stilla þolfall
stilla (e-ð) upp á nýtt
ég þurfti að endurstilla klukkuna á bakarofninum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurstilli
endurstillti
önnur persóna
endurstillir
endurstilltir
þriðja persóna
endurstillir
endurstillti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurstillum
endurstilltum
önnur persóna
endurstillið
endurstilltuð
þriðja persóna
endurstilla
endurstilltu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurstilli
endurstillti
önnur persóna
endurstillir
endurstilltir
þriðja persóna
endurstilli
endurstillti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurstillum
endurstilltum
önnur persóna
endurstillið
endurstilltuð
þriðja persóna
endurstilli
endurstilltu
nafnháttur
endurstilla
sagnbót
endurstillt
lýsingarháttur nútíðar
endurstillandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurstill
endurstilltu
endurstillið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurstillirðu
endurstilltirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurstilliði
endurstilltuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurstillirðu
endurstilltirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurstilliði
endurstilltuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurstilltur
endurstillt
endurstillt
þolfall
endurstilltan
endurstillta
endurstillt
þágufall
endurstilltum
endurstilltri
endurstilltu
eignarfall
endurstillts
endurstilltrar
endurstillts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurstilltir
endurstilltar
endurstillt
þolfall
endurstillta
endurstilltar
endurstillt
þágufall
endurstilltum
endurstilltum
endurstilltum
eignarfall
endurstilltra
endurstilltra
endurstilltra