erja
sagnorð þolfall
rækta (akur, land)
bændurnir erja jörðina
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erja
erjaði
önnur persóna
erjar
erjaðir
þriðja persóna
erjar
erjaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erjum
erjuðum
önnur persóna
erjið
erjuðuð
þriðja persóna
erja
erjuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erjast
erjaðist
önnur persóna
erjast
erjaðist
þriðja persóna
erjast
erjaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erjumst
erjuðumst
önnur persóna
erjist
erjuðust
þriðja persóna
erjast
erjuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erji
erjaði
önnur persóna
erjir
erjaðir
þriðja persóna
erji
erjaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erjum
erjuðum
önnur persóna
erjið
erjuðuð
þriðja persóna
erji
erjuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erjist
erjaðist
önnur persóna
erjist
erjaðist
þriðja persóna
erjist
erjaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erjumst
erjuðumst
önnur persóna
erjist
erjuðust
þriðja persóna
erjist
erjuðust
nafnháttur
erja
sagnbót
erjað
lýsingarháttur nútíðar
erjandi
nafnháttur
erjast
sagnbót
erjast
lýsingarháttur nútíðar
erjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
erja
erjaðu
erjið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
erjaður
erjuð
erjað
þolfall
erjaðan
erjaða
erjað
þágufall
erjuðum
erjaðri
erjuðu
eignarfall
erjaðs
erjaðrar
erjaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
erjaðir
erjaðar
erjuð
þolfall
erjaða
erjaðar
erjuð
þágufall
erjuðum
erjuðum
erjuðum
eignarfall
erjaðra
erjaðra
erjaðra