Yrða

eyða

nafnorðkvenkyn
e-ð sem vantar í e-ð, t.d. texta, gat
það er eyða í handritinu á bls. 12
gættu þess að skilja eftir eyðu fyrir dagsetninguna
fylla í eyðurnar
vísindindamenn þurfa að fylla í ýmsar eyður
geta í eyðurnar
giska á það sem á vantar
hún sagði mér ekki alla söguna svo að ég varð að geta í eyðurnar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
eyða
Samstæður
Orðasambönd
  • geta í eyðurnar
  • ljúga í eyðurnar
  • spá í eyðurnar
  • yrkja í eyðurnar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
eyða
eyðan
Þf.
eyðu
eyðuna
Þgf.
eyðu
eyðunni
Ef.
eyðu
eyðunnar